10 χρόνια μετά την τελευταία της αναθεώρηση, η EULAR (Ευρωπαϊκός Ρευματολογικός Σύλλογος) επικαιροποιεί τις συστάσεις της για την ΜΗ-φαρμακευτική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας (ΟΑ : εκφυλιστικό νόσημα των αρθρώσεων) ισχίου και γόνατος, εκ των οποίων τα πιο σημαντικά είναι:
Σύμφωνα με πρόσφατη (12/23) ανασκόπηση, στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό JAMA, τα πιο συχνά αίτια πόνου και δυσκινησίας στην ποδοκνημική και στον άκρο πόδα είναι:
Η κατάθλιψη θεωρείται μια συχνή και "δύσκολη" συνοσηρότητα στην Ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ) και σχετίζεται με
To ACR (American College of Rheumatology ) και το American Association of Hip and Knee Surgeons δημοσίευσαν οδηγίες για το πότε είναι κατάλληλη μια αρθροπλαστική γόνατος ή ισχίου σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) ή σοβαρού βαθμού οστεονέκρωση:
Οι αισθητικές παρεμβάσεις σε ασθενείς με Λύκο (ΣΕΛ) σχετίζονται:
Μετά από ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, συνιστάται :
Όσο και αν ακούγεται περίεργο :
Η παρουσία οστεοπόρωσης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος, ενώ η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής μειώνει σε κάποιο βαθμό τον κίνδυνο αυτό (στην καλύτερη περίπτωση 70%)
Τα τελευταία χρόνια, η τάση στην θεραπευτική γενικά, και στην ρευματολογία πιο ειδικά, είναι να αντιμετωπίζεται ένα νόσημα, όχι απλά, αλλά να τίθενται και να πληρούνται συγκεκριμένοι θεραπευτικοί στόχοι (πχ επίπεδα LDL, ή Hba1c ή ύφεση)
Συστάσεις της EULAR (11/22) για τον έλεγχο και την προφύλαξη από χρόνιες ή ευκαιριακές λοιμώξεις σε ασθενείς με αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα