Ενδιαφέρουσες για την κοινότητα επιστημ. εξελίξεις σε θέματα της Ρευματολογίας
Η κορτιζόνη είναι δυστυχώς μια απαραίτητη φαρμακευτική παρέμβαση σε πολλά ρευματικά νοσήματα. ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να υπάρξει βελτίωση σε ασθενή με νεφρίτιδα λύκου, πολυμυαλγία, αγγειίτιδα κ.α. χωρίς τη χορήγηση μεγάλων συχνά δόσεων κορτιζόνης.
Η οστεοπόρωση είναι ένα συχνό (ΧΩΡΙΣ συμπτώματα) μεταβολικό νόσημα των οστών. Σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για κάταγμα. Η πιο συχνή μορφή της είναι η μετεμμηνοπαυσιακή (σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση).
Πρόκειται για ανασκόπηση της ΟΛΗΣ σχετικής βιβλιογραφίας (54 μελέτες, 8747 ασθενείς), δημοσιευμένη σε ΠΟΛΥ υψηλού κύρους ιατρικό περιοδικό μυοσκελετικού, όπου φάνηκε ότι η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης D ΔΕΝ έχει καμία ευεργετική δράση στους μύες (muscle health), ακόμη και σε άτομα με χαμηλά επίπεδα.
Ο πραγματικός ρόλος της βιταμίνης D
Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση αλλά και την άποψη πολλών ιατρών, σύμφωνα με ανασκόπηση ΟΛΗΣ της σχετικής βιβλιογραφίας (15/4/22), η υψηλή κατανάλωση καφέ φαίνεται να σχετίζεται με μείωση του κινδύνου για ανάπτυξη οστεοπόρωσης, περίπου κατά 30%. (pooled OR (95% CI): 0.79 (0.65-0.92)
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση (16/5/22), σε κορυφαίο "ρευματολογικό" περιοδικό (ARD), από ένα κορυφαίο ιατρικό τμήμα (Mayo Clinic, δεδομένα από τις ΗΠΑ), φαίνεται ότι, τόσο ο επιπολασμός (συχνότητα: από 30 σε 97, 3πλάσια αύξηση) του ΣΕΛ (Λύκος) όσο και η επίπτωση (νέα περιστατικά σε 1 χρόνο: από 3,3 σε 6,4, διπλάσια αύξηση ) έχουν αυξηθεί ...
Πρόκειται για πρόσφατη μελέτη (2/22), με δεδομένα από 6.000 περίπου ασθενείς με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα υπο βιολογικό, η οποία επιβεβαιώνει και προηγούμενες μελέτες και ανασκοπήσεις, ότι δηλαδή, παρατηρείται μικρότερη απόκριση στον βιολογικό, είτε πρόκειται για TNFi είτε όχι (anti-IL6, CTLA4 κα), σε ασθενείς που είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι
Πρόκειται για πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη (2/22) όπου 21.000 άτομα (ανεξαρτήτως αρχικών επιπέδων) έλαβαν βιταμίνη D (60.000 IU μηνιαίως) ή εικονικό φάρμακο για 5 χρόνια.
Τα διφωσφονικά αποτελούν σημαντικό μέρος της φαρμακευτικής αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης και μετά από ανασκόπηση της ΟΛΗΣ σχετικής βιβλιογραφίας (25 μελέτες/ 47.000 ασθενείς) και μετανάλυσης των δεδομένων (οι μεταναλύσεις αυτές αποτελούν πάντα το ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΟ αποδεικτικό στοιχείο βιβλιογραφικής τεκμηρίωσης) φάνηκε ότι :