Έχει ξεκάθαρα αποδειχθεί ότι, στο γενικό πληθυσμό, η άσκηση έχει ευεργετικές δράσεις στην υγεία, ακόμη και από 30 λεπτά / εβδομάδα. Οι δράσεις αυτές της φυσικής δραστηριότητας περιλαμβάνουν κυρίως μείωση της θνησιμότητας, σε βαθμό μάλιστα μεγαλύτερο από ότι η φαρμακευτική αγωγή, και αυτό με πολύ ασφαλή τρόπο (1). Αντίθετα η έλλειψη φυσικής...
Η σημασία του τι και πόσο τρώμε είναι διαφορετική στο κάθε ρευματικό νόσημα, συνολικά πάντως ο ρόλος της διατροφής στα ρευματικά νοσήματα είναι σημαντικός, είναι όμως μάλλον υπερ-εκτιμημένος:
Είναι γνωστό ότι η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα αυξημένης θνησιμότητας και νοσηρότητας. Όργανα στόχοι είναι κυρίως το ήπαρ και ο εγκέφαλος. Τελευταία μάλιστα δεν φαίνεται ότι έστω οι μικρές δόσεις ενδέχεται να προσφέρουν κάποια προστατευτική δράση (1).
• αποτελεί ένα συνεχώς επιδεινούμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας. Έχει 3πλασιαστεί ως συχνότητα από το 1975
Είναι γνωστό ότι το κάπνισμα σχετίζεται σημαντικά, όπως και στο γενικό πληθυσμό, έτσι και σε ασθενείς με ρευματικά νοσήματα, με αυξημένο κίνδυνο για διάφορες ΣΟΒΑΡΕΣ παθολογικές καταστάσεις όπως:
Παγκοσμίως, αλλά και στη χώρα μας, αποτελεί θέμα (πρόβλημα ?) η συνεχώς αυξανόμενη προώθηση και λήψη από ασθενείς με μυοσκελετικά προβλήματα δεκάδων διατροφικών σκευασμάτων, η αποτελεσματικότητα των οποίων δεν είναι ξεκάθαρη ούτε καλά τεκμηριωμένη.
Με βάση μια ομιλία μας στο συνέδριο «χρόνιος πόνος και ρευματικά μυοσκελετικά νοσήματα», όταν ασθενής με ρευματικό νόσημα εμφανίζει χρόνιο πόνο, τα συνήθη αίτια είναι 3 :
Ο μύθος της μαγνητικής, της φυσιοθεραπείας στην οξεία φάση, του χειρουργείου
Η οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) είναι μια εκφυλιστική κατάσταση (νόσημα?) με πόνο στην άρθρωση (συνήθως γόνατο ή ισχίο), παραμόρφωση (διόγκωση) και προοδευτική λειτουργική ανικανότητα. Καλές θεραπευτικές επιλογές δυστυχώς δεν υπάρχουν. Για αναλγητικούς λόγους, μερικές φορές εγχύονται ενδοαρθρικά κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη).
Ζώντα εξασθενημένα εμβόλια (MMR, ανεμοβλογιά, Έρπης Ζωστήρας) θα πρέπει να αποφεύγονται σε νεογνά (μέχρι 6 μηνών) από μητέρες που έλαβαν βιολογικό παράγοντα κατά τη διάρκεια του 2ου μισού της κύησης