Ενδιαφέρουσες για την κοινότητα επιστημ. εξελίξεις σε θέματα της Ρευματολογίας
Πρόκειται για ανασκόπηση της συνολικής σχετικής βιβλιογραφίας (19 μελέτες) σύμφωνα με την οποία φάνηκε ότι, τόσο η λιπώδης μάζα , όσο και η αναλογία λίπους στο σώμα, αποτελούν πιθανούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας (ΟΑ, εκφυλιστικό νόσημα των αρθρώσεων) στο γονάτο (κίνδυνος OR από 1,4 έως 2,3), στο ισχίο και την άκρα χείρα
Σύμφωνα με τις μόλις δημοσιευμένες συστάσεις της OARSI (Osteoarthritis Research Society International), αυτό που ισχυρά συνιστάται για την αντιμετώπιση ασθενών με Οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ - εκφυλιστικό νόσημα των αρθρώσεων) είναι :
Πρόσφατη μελέτη από την Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε ότι οι ασθενείς με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα (ΡΑ), έχουν κατά την έναρξη της νόσου, συγχρόνως και άλλες συνοσηρότητες (άλλα συνοδά νοσήματα πχ καρδιαγγειακή νόσος, διαβήτης, κατάθλιψη κα).
Για άλλη μια φορά φάνηκε βιβλιογραφικά ότι η συγχορήγηση κλασσικών αντι-ρευματικών φαρμάκων (csDMARDS, πχ μεθοτρεξάτη) με βιολογικό παράγοντα σχετίζεται με μικρότερο κίνδυνο (περίπου 25% / HR 0.76, 95% CI 0.55-1.05) για μελλοντική διακοπή του βιολογικού σε σχέση με ασθενείς που έλαβαν βιολογικό ως μονοθεραπεία.
Η προσβολή του πνεύμονα (Διάμεση πνευμονική νόσος / ILD) αποτελεί μια από τις σοβαρές εξω-αρθρικές προσβολές της Ρευματοειδούς Αρθρίτιδας.
Όπως και στο παρελθόν έχει αποδειχθεί, η έκθεση ανδρών με σπονδυλαρθρίτιδα (φλεγμονώδες νόσημα της σπονδ στήλης, με χρόνια οσφυαλγία και πρωινή δυσκαμψία) σε αντι-TNF-α παράγοντα ΔΕΝ επηρεάζει δυσμενώς πιθανή κύηση που θα προκύψει στο ζευγάρι.
Οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ : ΕΠΩΔΥΝΟ εκφυλιστικό νόσημα των αρθρώσεων ηλικιωμένων ατόμων) θα πρέπει να αποφεύγουν τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ, πχ δικλοφαινάκη, ναπροξένη κα) ως αναλγητικά, διότι τα φάρμακα αυτά, όταν λαμβάνονται μακροχρόνια από ηλικιωμένα άτομα, είναι δυνατό να προκαλέσουν ανεπιθύμητες δράσεις στο πεπτικό...
Τις περισσότερες φορές, (όχι όμως πάντα) η διάγνωση της Ρευματοειδούς Αρθρίτιδας (ΡΑ) συνοδεύεται στις εργ εξετάσεις από την παρουσία κάποιων αυτο-αντισωμάτων (RF, ACPA/anti-CCP), τα οποία έχουν και διαγνωστικό & προγνωστικό ρόλο (η "οροθετική" ΡΑ έχει θεωρητικά χειρότερη πρόγνωση).
Η σχέση μεταξύ περι-οδοντικής νόσου (και του μικροβίου Porphyromonas gingivalis) και ανάπτυξης ρευματοειδούς αρθρίτιδας (ΡΑ) είναι γνωστή από χρόνια.
Μετά από ανασκόπηση της όλης σχετικής βιβλιογραφίας (21 μελέτες) φάνηκε ότι αυτοί οι ασθενείς είναι πιθανό να ΜΗΝ έχουν καλή κλινική πορεία μετά από αρθροπλαστική γόνατος ή ισχίου :